Riviera zeytinyağı nedir diye sorduğumuzda aslında sadece bir ürünle değil, bir algıyla karşı karşıya kalıyoruz. Çünkü “Riviera” kelimesi kulağa baştan çıkarıcı gelir. Bu kelimenin kökeni de tam olarak buradan gelir zaten. Fransız Rivierası (Côte d’Azur) ve İtalyan Rivierası, Akdeniz kıyılarında yer alan, iyi yaşamın, uzun sofraların ve estetik bir hayatın simgesi hâline gelmiş bölgeleri ifade eder. Zamanla “riviera” kelimesi sadece bir coğrafyayı değil, bir yaşam tarzını anlatmaya başlamıştır.

İşte tam da bu yüzden, bu kelimeyi bir zeytinyağı şişesinin üzerinde gördüğümüzde zihnimizde otomatik olarak bir kalite hissi oluşur. Daha şişeyi açmadan, o yağın iyi olacağını düşünürüz. Ama hayatın pek çok alanında olduğu gibi, burada da isim ile içerik her zaman örtüşmez. Bazı şeyler vardır; ilk bakışta kusursuz görünür ama içine biraz yaklaştığınızda o görüntünün bir parça yanıltıcı olduğunu fark edersiniz. Riviera zeytinyağı da tam olarak böyle bir yerde durur.

Riviera zeytinyağı, sanıldığı gibi özel bir bölgeye ait ya da premium bir üretim yöntemiyle elde edilen bir yağ değildir. Aslında rafine edilmiş zeytinyağı ile az miktarda natürel zeytinyağının karıştırılmasıyla oluşur. Yani süreç, doğrudan zeytinin karakterini korumak üzerine değil, önce kusurları ortadan kaldırmak üzerine kuruludur. Düşük kaliteli ya da hatalı yağlar ısıl ve kimyasal işlemlerden geçirilerek kokusu, tadı ve rengi büyük ölçüde nötr hale getirilir. Ardından içine bir miktar natürel yağ eklenir. Sonuçta ortaya çıkan ürün, kullanımı kolay ama karakteri oldukça zayıf bir yağ olur.

Buradaki asıl mesele, bu yağın kötü olması değil; beklentiyle yarattığı gerçeklik arasındaki farktır. Çünkü Riviera ismi bir kalite vaadi gibi algılanır. Oysa içerik, bu vaadi karşılamak üzere tasarlanmış değildir. Bu durum aslında hayatın başka alanlarında da tanıdık gelir. Hepimiz bir noktada dışarıdan çok düzgün görünen ama içine girdiğimizde derinliği olmayan şeylerle karşılaşmışızdır. Bir mekân, bir insan ya da bir ürün… İlk izlenim güçlüdür ama devamı gelmez. Riviera zeytinyağı da çoğu zaman bu hissi verir: yumuşak, nötr, rahatsız etmeyen ama aynı zamanda akılda kalmayan.

Natürel sızma zeytinyağı ise bambaşka bir yerden konuşur. Kendini gizlemez. Tadı vardır, kokusu vardır, bazen hafif acıdır, boğazda yakıcılık bırakır. Bu özellikler çoğu zaman yanlış anlaşılır ama aslında zeytinin doğallığını ve içeriğindeki polifenolleri gösterir. Yani biraz karakterlidir. Belki herkesin ilk anda hoşuna gitmez ama zamanla değerini anlatır. Çünkü olduğu gibidir.

Zeytinyağında kaliteyi anlamak da tam burada başlar. İsimle değil içerikle bakmak gerekir. Hasat zamanı nedir, üretim süreci nasıldır, analiz değerleri paylaşılmış mı?Bunlar küçük gibi görünen ama gerçeği anlatan detaylardır. Tıpkı bir gümüş parçada ayar damgasına bakmak gibi. Dış görünüş sizi bir yere kadar götürür ama asıl bilgi o küçük işarette saklıdır.

Keyana’yı kurarken bizim için önemli olan da tam olarak buydu. Göründüğü gibi olmayan bir şey yapmamak. Zeytinyağını yumuşatmak, saklamak ya da herkesin hoşuna gidecek hale getirmek değil; olduğu haliyle sunmak. Çünkü iyi bir zeytinyağı her zaman “kolay” olmak zorunda değildir. Ama her zaman gerçek olmak zorundadır.

Sonuçta mesele sadece Riviera zeytinyağı meselesi değil. Mesele, hayatta neyi seçtiğimizle ilgili. Görüntüyü mü, yoksa içeriği mi? Çünkü bazı şeyler kulağa çok iyi gelir, bazıları ise damakta kalır. Ve çoğu zaman en doğru seçim, ikincisidir.